Family Expedition Weissensee
Geen afleiding. Wel een aantal dagen van samen onderweg zijn. Onderweg ontstonden gesprekken die thuis niet vanzelf plaatsvinden. Een reis waarin drie mannen elkaar opnieuw leerden ontmoeten: als vader, als zonen en vooral als mens.
Soms hoef je niet verder te reizen dan de mensen die het dichtst bij je staan.
Wanneer je als mens de bergen ingaat, ontmoet je iets groots.
De stilte.
De ruimte.
Het besef hoe klein je bent in een wereld die al veel langer bestaat dan jij.
En juist daar ontstaat vaak ruimte voor wat er echt toe doet.
Deze Family Expedition bracht een vader en zijn twee volwassen zonen naar de Weissensee en Slovenië.
Geen volle agenda.
Geen afleiding.
Wel een aantal dagen van samen onderweg zijn.
Langs de oevers van het turquoise meer.
Zittend op een boomtak boven het water.
Raftend over de Soča-rivier.
Duikend in het heldere bergwater.
Wandelend door bossen, langs watervallen en omhoog naar de toppen.
Soms actief.
Soms verstild.
Maar altijd samen.
Onderweg ontstonden gesprekken die thuis niet vanzelf plaatsvinden.
Over dromen.
Over zorgen.
Over verwachtingen.
Over wat onuitgesproken was gebleven.
Niet omdat het moest.
Maar omdat de natuur tijd en ruimte creëert voor wat aandacht vraagt.
Een bijzonder moment ontstond hoog in de bergen.
Na een overnachting in een berghut trok het gezelschap in de vroege ochtend door de mist naar de top.
Daar wachtte een brief van moeder.
Woorden die pas boven op de berg mochten worden gelezen.
Een moment van stilte.
Van kwetsbaarheid.
Van verbinding.
Geen training.
Geen therapie.
Wel een reis waarin drie mannen elkaar opnieuw leerden ontmoeten.
Als vader.
Als zonen.
En vooral als mens.
Want soms ontstaan de belangrijkste gesprekken niet aan de keukentafel.
Maar onderweg.
Wat de klant ervaren heeft:
